Karel Havlíček

Ο Κάρελ Χάβλιτσεκ γεννήθηκε σε οικογένεια καλλιτεχνών, αλλά σπούδασε νομικά και έγινε δικηγόρος – ένα επάγγελμα που δεν του άρεσε. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Κάνταν, στη βορειοδυτική Βοημία. Παντρεύτηκε και απέκτησε τρία παιδιά. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε για την κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας. Η κατάσταση έγινε γι’ αυτόν συναισθηματικά και ηθικά αφόρητη, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί. Αυτή η πολιτική απόφαση σημάδεψε την υπόλοιπη ζωή του. Την ίδια περίοδο άρχισε να σχεδιάζει, χρησιμοποιώντας τη ζωγραφική ως μέσο εξαγνισμού και εκτόνωσης των συναισθηματικών και πνευματικών του συγκρούσεων. Δούλευε αποκλειστικά τη νύχτα, ακολουθώντας μια τελετουργική διαδικασία που θύμιζε τις πρακτικές του αυτόματου σχεδίου. Σχεδίαζε χωρίς προσχεδιασμό, αυθόρμητα, σαν να βρισκόταν υπό την επίδραση μιας πνευματιστικής δημιουργικής δύναμης. Μετά το 1948 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη δουλειά του σε εργοστάσιο κεραμικών, όπου ζωγράφιζε διακοσμητικά σε πιάτα, και εργάστηκε ως ανειδίκευτος εργάτης. Την ίδια χρονιά, ο Τσέχος κριτικός τέχνης Κάρελ Τάιγκε, σημαντική μορφή της τσεχοσλοβακικής πρωτοπορίας, ενδιαφέρθηκε για το έργο του και σχεδίασε να οργανώσει έκθεση με τα σχέδιά του. Ωστόσο, το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τις πολιτικές αρχές, γεγονός που αποτέλεσε βαθιά απογοήτευση για τον Χάβλιτσεκ. Πέθανε χωρίς να προλάβει να γνωρίσει την ελευθερία που έφερε η Βελούδινη Επανάσταση του 1989.